Այսօր Ազգային Ժողովում կայանալու է արտահերթ նիստ, որի օրակարգը մինչև վերջին պահը պահվում է գաղտնի։ Իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության որոշումը, թեև պաշտոնապես չի մեկնաբանվում, սակայն, ըստ իմ տեղեկացված աղբյուրների, կապված է ընտրությունների ընթացքում դիտորդական մարմինների աշխատանքի հետ կապված օրենսդրական փոփոխության հետ։

Իրականում, խնդիրը ոչ թե հրատապության մեջ է, այլ այն հանգամանքում, որ ընտրական օրենսգրքի այս կամ այն հատվածը, որը հաստատվել է անցյալ տարի, այժմ արդեն չի թույլ տալիս ՀՀ նախագահին ստորագրել օրինագիծը։ Ուստի իշխանությունն այսօր մտադիր է անցկացնել երկու ընթերցում՝ օրինագիծը արագ ուղարկելու նախագահի ստորագրությանը և ապահովելու, որ այն կիրառելի լինի հունիսին կայանալիք ընտրությունների ժամանակ։

Այս շտապողականության պայմաններում հարցերն ավելի շատ են, քան պատասխանները։ Օրինակ, ԱԺ նախագահ Ալեն Սիմոնյանը ԱԺ խորհրդի նիստ է հրավիրել առավոտյան ժամը 10։30-ին, իսկ արտահերթ նիստը նախատեսվում է անցկացնել արդեն 11։00-ին։ Սա նշանակում է, որ պատգամավորներին տրամադրվում է զրոյական ժամանակ՝ ծանոթանալու, քննարկելու և մասնագիտական լսումներ անցկացնելու համար։

Արդյունքում ստացվում է այսպես կոչված «արագացված ժողովրդավարություն», երբ իշխանությունն արտահերթի մեխանիզմը դարձնում է ոչ թե բացառիկ անհրաժեշտության գործիք, այլ ընդդիմադիր պատգամավորների կարծիքը շրջանցելու և նախագծերը «անցկացնելու» տեխնոլոգիա։ Ամենահետաքրքիրն այն է, որ օրակարգը մինչև վերջին պահը պահվում է անորոշ։

Եթե փոփոխությունը իսկապես պարտադիր է ընտրությունների օրինական կազմակերպման համար, ապա ինչո՞ւ հանրային հարթակում չի ներկայացվում նախագծի բովանդակությունը, ազդեցությունը, ռիսկերը և անհրաժեշտության հիմնավորումը։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում այն պահին, երբ հանրության ուշադրությունը գրավում են նաև այլ հարցեր, ինչպիսիք են Եկեղեցին պահանջելը, որ արգելվի կարգալույծ հռչակված քահանայի մուտքը Հովհաննավանքի որոշ հատվածներ, կամ Քննչական կոմիտեի կողմից Ամենայն հայոց կաթողիկոսի գործարքի որակումը որպես փողերի լվացում։