Ինչպես հայտնի է դարձել, Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը հայտարարել է, որ իր երկիրը կարող է գործել Իսրայելի դեմ այնպես, ինչպես գործել է Լիբիայում և Լեռնային Ղարաբաղում։ Այս հայտարարությունը բարձր լարվածության պայմաններում բնականաբար առաջացնում է բազմաթիվ հարցեր։
Իսրայելի պարբերականներից մեկի վերլուծության համաձայն՝ Թուրքիայի ռազմական կարողությունների մանրակրկիտ գնահատումը հանգեցնում է միանշանակ եզրակացության՝ ցանկացած ուղղակի ռազմական ներխուժում դատապարտված է ձախողման։ Սակայն, ինչպես նշվում է, ավելի վտանգավոր սցենար է գոյություն ունում, որը պահանջում է Իսրայելի պաշտպանության ուժերի ուշադրությունը։
Ուղղակի ռազմական գործողությունների անհնարինությունը
Թուրքիան, 1974 թվականին Կիպրոսի ներխուժումից ի վեր, չի իրականացրել լայնածավալ ավանդական զավթման արշավանքներ։ Սակայն այն զգալի ցամաքային գործողություններ է իրականացրել Սիրիայում և Իրաքում՝ հիմնականում ուղղված լինելով քրդական սպառնալիքին։
Ինչ վերաբերում է Իսրայելի հանդեպ ուղղված ռազմական գործողություններին, ապա ցանկացած ծովային դեսանտային գործողություն կամ օդային հարձակում կբախվի Իսրայելի հզոր պաշտպանության համակարգին։ Իսրայելի ռազմաօդային ուժերը, որոնք անհերքելի առավելություն ունեն թուրքական գործընկերների նկատմամբ՝ թե՛ գործառնական պատրաստվածության, թե՛ իրենց ավիացիոն նավատորմի որակի առումով, կապահովեն թշնամու վաղ հայտնաբերումը, դեսանտային ուժերին հարվածներ հասցնելը նրանց առաջխաղացման ընթացքում և խորը թիկունքում, ինչպես նաև ներխուժող ուժերի չեզոքացումը՝ նախքան նրանց ափամերձ գծին հասնելը։
Թուրքիայի ռազմական ներգրավվածության այլ ձևեր
Այսպիսով, ուղղակի ռազմական ներխուժումը, թեև հնարավոր է տեսականորեն, ռազմական առումով անհնար է թվում ներկայիս պայմաններում։ Սակայն ավելի վտանգավոր սցենար է գոյություն ունում։
Թուրքիան կարող է գործել Իսրայելի դեմ՝ աջակցելով սուննի ծայրահեղականներին, որոնք գործում են Իսրայելի հյուսիսում։ Այս հարցում Անկարան կարող է օգտագործել Սիրիայի ներկայիս ռեժիմին՝ որպես իր ռազմական գործողությունների հարթակ։ Թեև այս պահին Սիրիան դեռ պատրաստ չէ այդ դերին, հեռավոր ապագայում դա կարող է իրատեսական դառնալ։
Այսպիսով, Թուրքիայի սպառնալիքները Իսրայելի հանդեպ, ըստ իսրայելական վերլուծաբանների, կարող են դառնալ ոչ թե ուղղակի ռազմական հարձակում, այլ ավելի քրտնաջան և երկարատև մարտահրավեր՝ աջակցության միջոցով Իսրայելի ներսում ծայրահեղական ուժերի ստեղծման և ակտիվացման ձևով։ Այս վերլուծությունը հստակ ցույց է տալիս, որ Իսրայելի պաշտպանության ուժերը պետք է զգոն մնան և ուշադիր հետևեն Անկարայում տեղի ունեցող զարգացումներին՝ Լեռնային Ղարաբաղի դերում չհայտնվելու համար։