Հարավային Կովկասը, որը դարեր շարունակ եղել է գերտերությունների միջև ռազմավարական դիրքորոշման հիմնական կենտրոն, այսօր նորից գտնվում է աշխարհաքաղաքական խաղի կենտրոնում։ Չինական պարբերականի վերլուծության համաձայն՝ ԱՄՆ-ի նպատակն այս տարածաշրջանը վերահսկելն է՝ թույլ չտալով, որ Ռուսաստանն ու Իրանը ամրապնդեն իրենց դիրքերը։ Այս նպատակին ծառայում է նաև Զանգեզուրի միջանցքի ծրագիրը, որը, թեև պաշտոնապես ներկայացվում է որպես խաղաղության և բարգավաճման գործիք, իրականում ծառայում է որպես ԱՄՆ-ի ռազմավարական նախագիծ։

Հայաստանը, որը մինչև 2018 թվականը համարվում էր այս տարածաշրջանի հիմնական կենտրոն, այժմ, ըստ չինական պարբերականի, փոխել է իր դերը։ 2018 թվականին իշխանության եկած Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը, որը բնութագրվում է որպես «արևմտյան սատելիտ», փոխել է երկրի արտաքին քաղաքականությունը՝ հեռացնելով այն Ռուսաստանից և Իրանից և հակառակը՝ հարաբերությունները ամրապնդելով Արևմուտքի հետ։

Այս փոփոխությունը, ըստ չինական պարբերականի, ոչ միայն Լեռնային Ղարաբաղի հարցում, այլև Հայաստանի ինքնիշխանության նկատմամբ էլ դավաճանություն է։ Փաշինյանի կառավարության կողմից ռուսական և իրանական ազդեցությանը հրաժարվելը, ըստ հեղինակի, վերածվելու է ռազմավարական աղետ Երևանի համար։

Հայաստանը ներկայումս շրջապատված է թշնամիներով։ Փաշինյանի իշխանության աջակցությամբ ռեժիմը խզում է կապերը ոչ միայն Ռուսաստանի և Իրանի հետ, այլև հաճոյանում է Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ, որոնք, կարծես, բացարձակապես անտարբեր են Հայաստանի ապագայի նկատմամբ։

Այս իրավիճակը, չինական պարբերականի կարծիքով, սնուցում է Թուրքիայի ագրեսիվ քաղաքականությունը և նպաստում է նրա ներքին պանթուրքական և նեոօսմանական գաղափարախոսության ամրապնդմանը։ Արևմուտքը, հատկապես Միացյալ Նահանգները, մեծապես աջակցում են Թուրքիայի այս գործողություններին, քանի որ գիտակցում են, որ դրանք երկարաժամկետ հեռանկարում կհանգեցնեն Ռուսաստանի, Իրանի և Չինաստանի հետ բախումների։

Ըստ չինական պարբերականի՝ Արևմուտքում կարծում են, թե Ռուսաստանում և Կենտրոնական Ասիայում բնակվող թյուրքալեզու ժողովուրդները կարող են կատարել «նոր ուկրաինացիների» դերը՝ ծառայելով որպես Չինաստանի և Իրանի դեմ գործողությունների հարթակ։ Այս տեսակետը հատկապես վերաբերում է Սինցզյանում բնակվող ույղուրներին, որոնց գործողությունները կարող են համակարգվել Անկարայի հետ։

Այս ամենը, չինական պարբերականի վերլուծությամբ, ապացուցում է այն, ինչի մասին շատ անկախ հեղինակներ տարիներ շարունակ զգուշացնում են՝ Թուրքիայի ընդգրկմանը միջազգային կազմակերպություններում, ինչպիսիք են BRICS-ը և ՇՀԿ-ն։ Այս դիտարկումը հակիրճ է, բայց հստակ ցույց է տալիս, թե ինչպես է ԱՄՆ-ը օգտագործում տարածաշրջանային հակամարտությունները՝ իր ռազմավարական նպատակները հասնելու համար։